الملا فتح الله الكاشاني

375

تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )

و نعم الختن و الاخ و هو السيد فى الدنيا و الاخرة و هو من الصالحين يعنى رسول دختر خود فاطمه را به من داد پس از او بپرسيد و گواه شويد كه من راضى شدم مسلمانان گفتند يا رسول اللَّه راضى شدى گفت راضى شدم و نيكو داماديست او مرا و نيكو برادرى مرا و او سيد و مهتر مردمانست در دنيا و آخرت و از جملهء صالحان است پس امير المؤمنين ( ع ) برخواست و سر بر زمين نهاد و شكر خداى كرد به اين عبارت كه الحمد اللَّه الذى حببني الى خير البرية ( ص ) پس اصحاب گفتند كه بارك اللَّه فيكما و عليكما و جمع شملكما و اسعد جدكما و اخرج منكما الكثير الطيب پس رسول ص بفرمود تا طبقى بسر بياوردند و بنهادند و همه از آن بخوردند و بتبرك به خانه بردند و رسول ص بحجره زنان رفت و فرمود كه بدين خرمى براى فاطمه دف زنيد پس زنان دف بزدند و آن گاه على را فرمود كه يا على برو و درع خود را به فروش تا در اين كار صرف كنى امير المؤمنين ع فرمود كه من برخواستم و درع را برگرفتم تا ببازار برم اعرابى به من رسيد و گفت اى على اين درع را مىفروشى گفتم آرى گفت به چند گفتم پانصد درهم و او دست در آستين كرد و صره كه پانصد درهم زرد در او بود بيرون آورده به من داد من درع را به او دادم و درم را نزد رسول ص آوردم مرا گفت چه كردى گفتم بپانصد درهم فروختم و اينك درمها گفت بكه فروختى گفتم باعرابى گفتم وى را شناختى گفتم نه يا رسول اللَّه گفت آن جبرئيل بود و قبل از آنكه تو آمدى درع را باز آورد و به من داد پس ابو بكر را بخواند و مشتى از آن زر بوى داد و گفت برو و از براى فاطمه چيزى كه ما يحتاج وى باشد بخر و سلمان و بلال را برفاقت او بفرستاد تا وى را در اين باب اعانت نمايند و آن شصت و سه درهم بود پس بسترى كه حشو آن از پشم بود به چهار درم بخريدند و مقنعه به چهار درم و حصيرى و آنچه به كار ميبايست از بالشت كه از ليف خرما بود و كليم خيبرى و مشكى و كوزهء چند و سبويى چند و مطهرهء و جامهء از پشم با ديك بخريدند و رسول در خانهء ام سلمه بود آنها را نزد وى بردند ام سلمه چون در آن نگريست بگريست سر سوى آسمان كرد و گفت اللهم بارك لقوم جلة انيتهم الخزف بار خدايا بركت كن قومى را كه بيشترين اناهاى ايشان سفال است اللهم بارك لال محمد فى جهازهم بار خدايا بركت كن آل محمد را در جهازشان و باقى درم بام سلمه داد و فرمود كه نگهدار تا بوقت حاجت پس امير المؤمنين ( ع ) يك ماه زفاف را توقف كرد و شب و روز دل او متعلق اين كار بود و شرم ميداشت كه اظهار كند و هر وقت كه رسول او را ديدى در خلوت گفتى يا على بهترين زنان جهان را به تو دادم چه نيكو است جفت تو و بعد از يك ماه عقيل گفت اى برادر چرا مطالبهء زفاف نميكنى تا به اجتماع شمل شما چشم ما روشن گردد گفت اى برادر و اللَّه كه رغبت من بنهايت رسيده و ليكن حيا مانع من مىشود گفت بيا تا برويم و من اين حديث را با رسول بگويم پس خواستند و در راه ام ايمن خادمهء رسول ص بايشان رسيد و گفت كجا ميرويد گفتند نزد رسول ميرويم به جهت طلب زفاف گفت شما بازگرديد كه اين كار بزنان تعلق دارد من آن را